جای خالی اقتصاد آب

جای خالی اقتصاد آب

جای خالی اقتصاد آب

نادر هوشمندیار استادیار دانشگاه نگارنده این مطلب در ادامه آورده است: مردم ما و البته مسئولانی که مدام دراین باره صحبت می کنند هنوز به عمق فاجعه پی نبرده اند و نمی دانند بحران اصلی نه بیکاری است نه مسائل دیگر، بلکه آب است و خشکسالی. در این میان اما به نظرم چیزی به اسم «اقتصاد آب» از هر عنصر دیگری مهجورتر است یعنی نه بنیانی برای این منظور در نظر گرفته شده است نه خواست و اراده ای پیرامون شکل گیری آن وجود دارد.
شاید در این زمینه هم مجبور باشیم به اهرمی به نام «زور» متوسل شویم. مثالی می زنم؛ تا همین چند سال پیش، بستن کمربند ایمنی الزامی نبود ولی اول از ابزار جریمه یا همان زور استفاده شد بعد رفته رفته مردم احساس کردند که برای حفظ جان شان باید از کمربند ایمنی استفاده کنند.
در مورد استفاده از آب هم به نظرم باید از همین روش استفاده کنیم. اخیرا مطلبی را در یک سایت خبری به نقل از کردوانی خوانده ام با این مضمون که اگر هر روز یک لیوان آب کمتر مصرف کنیم، سالانه ۱۷ میلیون لیتر صرفه جویی می شود. به همین سادگی است و من اسم چنین کارهایی را اقتصاد آب می گذارم. اقتصاد آب یعنی مصرف بهینه در تمام بخش ها.
هنوز هم هدررفت زیادی در بخش کشاورزی به چشم می خورد، هنوز هم بسیاری از شهرها و حتی بخش های زیادی از تهران به شبکه فاضلاب متصل نیستند، هنوز هم آب شرب ما با آب غیرقابل آشامیدن یکی است و از آب قابل آشامیدن برای شست وشو و… استفاده می کنیم.
عدم توجه به چنین نکاتی، فاجعه در پی دارد. وقتی در اخبار می خوانم هنوز هم عده ای دنبال احداث سد هستند باورم نمی شود که این قدر به اقلیم کشور بی توجهی می شود. باید به این نکته توجه کنیم که برخی خسارت ها جبران ناپذیر هستند مثلا وقتی می گوییم سطح آب در جهرم ۵۷۰ متر پایین رفته، یعنی این فاجعه جبران نمی شود یا فرونشست دشت های کشور، نکته ای نیست که در بازه اعداد و ارقام بگنجد. در هر صورت امیدوارم روزی به این مرحله برسیم که اقتصاد آب از هر اقتصادی در ایران مهم تر است، حتی از نان شب واجب تر.
*منبع: روزنامه فرهیختگان، ۲۰ مرداد ۱۳۹۵

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code